Son zamanlarda görsel romanlara geri dönüş yaptım ama Caffeine: Victoria’s Legacy ile böylesine derin bir deneyim yaşayacağım hiç aklımın ucundan bile geçmezdi. Özellikle de bundan önce oynadığım oyunun Aquadine olduğunu göz önünde bulundurursak, bu oyunun da onun gibi birkaç saatlik hoş bir deneyim sunacağını tahmin etmiştim ama Caffeine: Victoria’s Legacy, 20 saatten daha uzun ve kahve çekirdekleri ile dolu bitmek bilmeyen diyalogları ile beni ciddi anlamda şaşırttı. Ben açıkçası ne bir kahve, ne de bir çay insanıyım. İkisini de severek içerim ama haklarında pek bilgili olduğum söylenemez ama bu oyun her şeyi değiştirdi.
Caffeine: Victoria’s Legacy, adından da tahmin edebileceğiniz üzere kahve temasını odak noktasına yerleştiriyor ve bunun üzerinden bir hikaye anlatıyor. Bu hikayede Taka isimli bir karakter olarak 6 yaşından beri görmediğimiz annemizi bulmaya gidiyoruz. Yalnız, annemiz hakkında elimizde sadece bir rüya ve herkesin yüzünün bulanık olduğu bir fotoğraf var. Uçakla, günümüzün dünyasında seyahat ederken, “kahve teröristi” diyebileceğimi bir şahıs, yanımızda beliriyor, uçak patlıyor ve alternatif bir evrene düşüyoruz. Bu evrende de sene 2020 ama teknoloji günümüzdeki kadar gelişmiş değil; büyü yerine de kafein kullanılıyor.
Taka, bir anda kendisini alternatif bir evrende bulup, nelerin olduğunu anlamaya çalışırken, aslında rüyalarından hatırladığı, annesi ve babasının eski kahve dükkanında buluyor kendisini ve burada birbirinden renkli karakterler ile tanışıp, çalışmaya başlıyor. Caffeine: Victoria’s Legacy, oldukça gizem dolu ve her anında ilgi çekici olmayı başaran hikayesinin yanı sıra, kahveyi de odak noktasında bulundurduğu için size sürekli olarak kahve çeşitleri, farklı kahve çekirdekleri, bunları hazırlamanın farklı yolları ve daha fazlası hakkında bilgi veriyor. İşte bu noktada da eğer kahve ile ilgili değilseniz, ilk sıkıntıları görmeye başlayabilirsiniz.
Caffeine: Victoria’s Legacy oyununda en azından benim adıma rahatsız edici seviyede kahve bilgilerine yer veriliyor. Yani, oyunun temasının kahve olması farklı bir şey, yüzlerce satırlık gerçek kahve bilgisi okumak farklı bir şey benim kitabımda. Oyun, beni tüm hikayesi boyunca kendisine bağlı tutmayı başardı ama işin içine kahve bilgileri girdiği zaman artık diyalogları yarım yarım okuyup, hızlıca geçmeye başladım. Eğer kahveyle ilgiliyseniz, bu diyaloglar sizin daha çok dikkatinizi çekebilir ama 20 saatten daha uzun bir hikayede, bu kadar kahve bilgisi almak tahmin ediyorum ki bir noktadan sonra sizin de canınızı sıkacaktır.
Caffeine: Victoria’s Legacy oyunundaki karakterler modelleri bir garip
Caffeine: Victoria’s Legacy oyununda Taka, dört ana karakter ile tanışıyor. Bu karakterler ile ayrı ayrı romantik ilişkiler yaşayabilmek de mümkün ki oyun bunları yapmış olduğunuz diyalog seçimlerine göre ayarlıyor. Yani, o karakterlere karşı yapılan her diyalog seçimi, romantik ilişki ilerlemesi sağlıyor ve belli bir ilerleme sonrasında o karakterin romantik rotasına geçiş yapıyorsunuz. Bu ilerlemeleri de bölüm aralarında, karakterlerin isimlerinin yanında yer alan kalplerden takip edebiliyorsunuz. Oyunda, romantik ilişki yönünden dört rota bulunsa bile tek bir gerçek final yer alıyor ki ondan tabii ki bahsedip, sürprizleri kaçırmayacağım.
Caffeine: Victoria’s Legacy oyununda tanışacağınız dört karakter de birbirinden farklı kişiliklere, görünümlere ve amaçlara sahip; Aquadine oyununda olduğu gibi yani. Zaten bu iki oyun da aynı dağıtımcı şirketin çatısından geliyor, geliştiricileri ise farklı. Zaten, geliştiricilerin farklı olduğunu anında anlayabiliyorsunuz; bu video oyununa çok daha fazla bütçenin ve emeğin harcandığı çok açık bir şekilde gösteriliyor. Yani, oyunun müziklerinden tutun çizimlerine kadar her şey bambaşka bir seviyede hissettiriyor. Tabii, bu noktada da her şeyin çok olumlu olduğunu söyleyemeyeceğim efendim.
Her şeyden önce, Caffeine: Victoria’s Legacy oyunundaki karakter modelleri üç boyutlu bir şekilde sunuluyor ve kendilerinin hem ağız hareketleri, hem de beden dilleri hareketli bir şekilde yapılıyor. Bu animasyonlar kaliteli olsaydı, durum farklı olabilirdi belki ama ben bu video oyununda iki boyutlu karakterlerin hiç hareket etmeyen ağız ve ellerini görmeyi tercih ederdim. Ayrıca, oyunda zaman zaman görsel efektler de kullanılıyor ki bunların bazıları gerçekten çok kötü duruyor; muhtemelen ben bile daha iyilerini yapabilirim. Tabii ki her efekt kötü değil ama her animasyon kötü. Ayrıca, bazı seslendirmeler de standardın biraz altında.
Caffeine: Victoria’s Legacy oyununun geliştirici ekibinin yapmaya çalıştığı şey aslında çok açık; daha yoğun seslendirmeler ve bolca animasyon ile karakterleri biraz daha hayata yakın bir hale getirmeyi hedefliyorlar ama kalite ne yazık ki düşük olduğu için sonuçta, o karakterlerden soğuyorsunuz. Ayrıca, karakter tasarımları muhteşem olduğu için bu tasarımların garip animasyonlar ve çok kötü duran görsel efektler ile çöp edilmesi de ayrı bir üzücü durum. Karakterlerin ve çevrelerin görsel tasarımları haricinde dinlediğiniz müzikler de bence oyunun atmosferine ekstra hoş bir hava katıyor efendim.
Hikaye ve diyalog yazımı zamanla kendisini bayağı bir toparlıyor
Caffeine: Victoria’s Legacy, 20 saatten daha uzun bir hikaye deneyimi sunduğu için hikaye/diyalog yazımı tarafında kalitenin düştüğünü düşünebilirsiniz ama durum kesinlikle öyle değil. Yani, kahveyle alakalı bitmek bilmeyen cümleler bir yana, karakterler arasında geçen diyaloglar ve hikayenin anlatıldığı anlar bence çok güzel yazılmış. Oyun sadece zaman zaman oyuncu ile kendisi arasındaki dördüncü duvarı yıkmaya çalışıyor, bu biraz garip duruyor ama sanırım geliştirici ekip, bunun farkına sonradan varmış ki oyunda bölümler ilerledikçe, duvar biraz da olsa rahat bırakılıyor karakterler tarafından.
Caffeine: Victoria’s Legacy oyununun yazımında beni biraz rahatsız eden bir başka şey ise ana karakterimizin ve zaman zaman diğer karakterlerin “relatable” olmaya çalışması. Bilmiyorum, belki bu tarz yazımları seven insanlar vardır ama ben tam hikayenin içinde kendimi kaybetmeye başlamışken, oyunun çok garip şekillerde kendisini oyuncuyla veya günümüzün dünyasıyla ilişkilendirmeye çalışması bana güzel gelmiyor. Bunu tabii ki başarıyla yapan oyunlar var; buradaki sorun ilişkilendirilme değil, bunun biraz az bir efor ile yapılması. Fakat yine bu durum da bölümlerde ilerleme sağladıkça azalıyor; dördüncü duvar gibi.
Hikayeden bahsetmeye devam edecek olursak, Caffeine: Victoria’s Legacy oyununda önemli görülebilen anlarda diyalog seçimleri sunuluyor ve genellikle bu seçimlerin ikisi normal, üçüncüsü flört şeklinde oluyor. Yalnız bu flört, biraz daha kızlarla konuşmayı bilmeyen “weeb” erkek cevapları ki zaten bu da oyunun yine kendisini gerçek dünya ile ilişkilendirme çabalarından bir tanesi gibi hissettiriyor bana. Bu anlar kesinlikle çok utanç verici şeylerden oluşmuyor, hatta zaman zaman güldürebiliyor da ama yine de bana garip geldi. Bunların haricinde, diyalog seçimleri hikayenin ilerleyen noktalarını da minimum seviyede etkiliyor.
Her şeye rağmen Caffeine: Victoria’s Legacy, kesinlikle benzersiz bir hikaye deneyimlettiriyor. Yani, barista pozisyonunun çok önem gördüğü, kahvenin neredeyse 4000 TL olduğu bu dünyada kafein de büyü gibi kullanılıyor ve hikaye boyunca da zaten Taka, bu olayların üzerinden hem arkadaşlarına yardım etmeye çalışıyor, hem ailesini bulmaya çalışıyor, hem de başına gelen bazı diğer olaylarla uğraşıyor. Ayrıca bu oyun, piyasadaki diğer bazı görsel romanlar gibi anlattığı hikayeyi ve romantik rotaları hafife almıyor; gerçekten bunlara emek harcandığını görebiliyor, hissedebiliyorsunuz.
Caffeine: Victoria’s Legacy, kahve sevmeyenler tarafından bile oynanabilir
Caffeine: Victoria’s Legacy, oldukça yüksek kaliteli bir görsel roman ve kahve ile pek ilginiz olmasa bile anlatılan hikaye, mutlaka dikkatinizi çekecektir. Yalnız, bu oyunun içine girdikten sonra sürekli kahve ile ilgili şeyleri çok yoğun bir şekilde öğreniyor olmanız biraz sıkıntı çıkartabilir. Ayrıca, oyunda ne kadar ilerlerseniz ilerleyin, sürekli olarak öğretici bölüm tadında oyunun dünyası hakkında bilgi almaya devam ediyorsunuz ki bu da biraz yorucu olabiliyor kahve bilgileri ile birlikte. Belki, bu ikisinden biri daha az sunulsaydı, oyun daha az yorucu olabilirdi ve 1-2 hafta içerisinde değil de, birkaç günde keyifle bitirebilirdim kendisini.
Caffeine: Victoria’s Legacy, ne yazık ki bir probleme daha sahip ki o da rotalara eşit değerin verilmiyor olması. Bu oyunun gerçek finalini görebilmeniz için öncelikle diğer üç rotayı tamamlamanız gerekiyor. Yalnız, bu üç rotayı tamamlamadan önce gerçek finale tesadüfen de olsa gitmeye kalkarsanız, oyun çok garip ve hızlı bir şekilde sonlanıyor. Diğer üç rotayı bitirmeye çalışırken de gerçek rotaya kıyasla kendilerinin aceleyle hazırlandığını hissedebilirsiniz. Hatta bu rotalardaki romantik noktalar bile pek romantik hissettirmiyor; sadece gerçek rotadaki karakterlerin arasında bir ilişki varmış gibi hissediyorsunuz.
Tüm bu söylediklerim sizi korkutmasın. Birçok görsel roman oyununda olduğu gibi bu oyunda da halihazırda okumuş olduğunuz diyalogları ışık hızında geçip, diyalog seçimlerinizi yapıp, diğer rotaları keşfedebiliyorsunuz. Bu rotalar da zaten diğer karakterlerle alakalı. Yani, tüm karakterlerle flört edip, romantik rotalarını tek tek bitirirseniz, kısa bir süre sonra gerçek finalin de kilidini açmış olacaksınız. Tüm bunlar, 25 saatten biraz daha uzun sürecektir belki. Yine de oyundaki diyalogları okuma hızına göre bu saat bayağı bir değişebilir. Bu kadar uzun süreli bir görsel roman deneyimine hazır mısınız?
Caffeine: Victoria’s Legacy oyununun PlayStation 5 versiyonunu deneyimledim ama kendisinin PlayStation Store üzerindeki fiyatını bilemiyorum; ben bu oyunu oynarken ve incelemesini yazarken konsol fiyatları henüz açıklanmamıştı. Yalnız, oyun Steam üzerinde sadece 30 TL civarında satılıyor ki böylesine büyük, kaliteli ve özenli bir görsel roman için 30 TL, inanılmaz ama inanılmaz düşük bir fiyat. Özellikle de günümüzün ekonomisini düşünürseniz, neredeyse hiçbir şey bu ücret. Bu yüzden, kahve ile aranız pek yoksa bile görsel roman seven oyunculara bu oyunu gözüm kapalı bir şekilde önerebilirim.
