Sanal dedektiflik türünün en kendine has ikililerinden Grimoire ve Sally Spears, uzun bir aranın ardından nihayet ekranlarımıza yakışır bir geri dönüş yapıyor. SFB Games tarafından geliştirilen ve ilk olarak farklı bir isimle duyurulan The Mermaid Mask, serinin 2019 yapımı Tangle Tower ile yakaladığı o muazzam formülü çok daha olgun ve teknik açıdan cilalanmış bir seviyeye taşıyor. Karakter animasyonlarının akıcılığından, bulmacaların zekice kurgulanışına kadar her detayda, bağımsız bir stüdyonun elinden çıkmış en rafine işlerden birine tanıklık ettiğimizi hemen anlıyoruz.
Gizemli hikayemiz kasvetli liman kasabası Silkwirm-on-Sea açıklarında demirlemiş yarı efsanevi Mortuga denizaltısında başlıyor. Subay Magnus Mortuga, kapısı içeriden kilitli bir odada, boğazı kesilmiş halde ve yıllar önce okyanusun dibinden çıkardığı tekinsiz bir kazanın önünde ölü bulunuyor. Bu imkansız kilitli oda cinayetini çözmek için The Mermaid Mask oyununda Grimoire ve Sally ile birlikte denizaltının o dar ve klostrofobik koridorlarına adım atıyor ve doğaüstü söylentilerle örülü bu tekinsiz atmosferi solumaya başlıyoruz.
Bizi bu göreve çağıran kişi, denizaltının yeni ve son derece enerjik genç kaptanı Sinthia Seafoam oluyor. Kendisi her ne kadar cinayeti çözmemizi istese de, kaptanlığı devralmış olması sebebiyle baş şüphelilerimiz arasında yer alıyor. The Mermaid Mask dünyasındaki bu kapalı alan, sadece Sinthia ile sınırlı kalmayıp, her biri birbirinden tuhaf ve saklayacak sırları olan yedi farklı şüpheliyi daha barındırıyor. Şüphelilerin her birinin derinlikli karakter yazımları, sıradan arketiplerin çok ötesine geçerek hikayeyi inanılmaz derecede zenginleştiriyor.
Korkunç cinayetin gerçekleştiği bu metal tabutta bir dizi tuhaf yolcu ve mürettebatla muhatap olmak durumunda kalıyoruz. Yazacağı yeni kitap için denizaltında araştırma yapan kibirli yazar J.D. Wirman ve onun kurgusal karakterini canlandıracak olan yakışıklı aktör Dirk Dansom, bu yolculardan ikisidir. Ayrıca cinayetten hemen önce güvertede beliren gizemli tarihçi Mariana Moon da The Mermaid Mask içindeki o şüphe bulutlarını daha da koyulaştırarak bizi sürekli tetikte tutuyor.
Denizaltının asıl mürettebatı ise fantezi dünyasından fırlamış gibi duran eksantrik kişiliklerden oluşuyor. Shakespeare-vari şiirsel bir dille konuşan genç sihirbaz Symmetry Silkmoth, rüya deneyleri yapan gizemli doktor Zacharias Zephyr ve kendini yarı denizkızı ilan eden Madam Tadpole bu ekibin parçasıdır. Tabii bir de bastonu Cornelius ile konuşan çılgın satıcı Godrik Gripp var ki The Mermaid Mask oyununu oynarken kendisiyle girdiğim her diyalog beni kahkahalara boğdu.
Diyalogların bu kadar güçlü hissettirmesinin ardında, oyun sektöründe uzun süre unutulmayacak kalitede bir seslendirme kadrosunun bulunması yatıyor. Edwyn Tiong ve Amber Lee Connors, Grimoire ile Sally arasındaki o iğneleyici ama son derece samimi dostluk bağını mükemmel şekilde yansıtıyorlar. Seslendirmenlerin her biri kendi karakterine o kadar güçlü bir ruh üflemiş ki The Mermaid Mask içindeki uzun sohbet sekansları bir an bile sıkıcı veya tekdüze hissettirmiyor.
Mekanik açıdan oyun, klasik point-and-click ve macera türünün en iyi modern örneklerinden birini sunuyor diyebilirim efendim. Çevreyle etkileşime girdiğimiz durağan birinci şahıs bakış açısında, denizaltının makine dairesi veya yemekhane gibi yaklaşık yirmi farklı odasını geziyoruz. Arka plan çizimlerinin muazzam detay seviyesi sayesinde ekranı çılgınca piksel avına çıkmadan rahatlıkla keşfedebiliyoruz. Grimoire ve Sally’nin çevreye dair yaptıkları esprili yorumlar The Mermaid Mask dünyasını keşfetmeyi adeta sinematik bir keyfe dönüştürüyor.
Alışılmış macera oyunlarının aksine geleneksel bir envanter sistemi taşımıyor, bunun yerine topladığımız elliye yakın ipucunu 3D modeller halinde veri tabanımızda saklıyoruz. Doğru kanıtlara ulaşmak için her ipucunu tüm şüphelilere göstermeli ve onlardan alacağımız tepkileri akıllıca süzmeliyiz. The Mermaid Mask bizden dedektiflik klasiklerine uygun şekilde her şeyi herkese sormamızı bekliyor, çünkü kimin hangi gizli bilgiye sahip olduğunu asla tahmin edemiyoruz.
Topladığımız kanıtlar yeterli seviyeye ulaştığında ise şüphelileri köşeye sıkıştırmak için serinin imzası niteliğindeki düşünce haritalama mekaniğini kullanıyoruz. Bu aşamada kelimeleri ve isimleri doğru sıraya dizerek olaylar arasındaki çelişkileri ortaya çıkaran mantıklı cümleler kurmamız isteniyor. The Mermaid Mask, oyuncuyu kendi çıkarımlarını yapmaya zorlarken, yanlış tahminlerde bulunduğumuzda Grimoire ve Sally’nin bizi nazikçe doğru yola yönlendirmesi o sinir bozucu deneme yanılma hissini tamamen ortadan kaldırıyor.
Cinayeti çözmeye çalışırken karşımıza çıkan kilitler ve mekanik şifreler, taktiksel zekamızı zorlayan harika mantık bulmacaları olarak tasarlanmış. Sevimli bir kumbara şeklindeki kasayı açmaktan, tuhaf kurukafaları hizalamaya ve mantar türlerini kataloglamaya kadar uzanan zengin bulmaca çeşitleri bulunuyor. Çoğu ilk bakışta anlaşılmaz görünse de The Mermaid Mask içindeki bu üç boyutlu yapbozları dikkatle incelediğimizde doğru çözüme ulaşmak tarifsiz bir tatmin hissi yaratıyor.
Oyunun sunduğu otomatik ipucu sistemi, ne zaman yeni bir odayı açabileceğimizi veya kime soru sormamız gerektiğini harita üzerinde işaretleyerek bize rehberlik ediyor. Ancak bu durumun gizem çözme heyecanını biraz baltaladığını ve ipuçlarının biraz fazla müdahaleci olduğunu hissettim. Daha da kötüsü, menüden bu ayarı kapatmaya çalışsam da The Mermaid Mask içindeki bir arayüz hatası yüzünden kapatma butonunun çalışmaması beni bu yönlendirmelerle oynamaya mecbur bıraktı.
Teknik tarafta karşılaştığım bir diğer can sıkıcı hata ise uzun süreli oyun seanslarının ardından ana menüye erişim butonunun tamamen ortadan kaybolması oldu. Oyunu kapatmak veya ayarlara ulaşmak için dosyayı zorla kapatmak zorunda kalsam da sıkça çalışan otomatik kaydetme sistemi sayesinde hiçbir ilerleme kaybı yaşamadım. Geliştiricilerin gelecekte yayınlayacağı yamalarla The Mermaid Mask deneyimine gölge düşüren bu ufak teknik pürüzleri çözeceğine inanıyorum.
Oyunun müzikleri, Tangle Tower oyununun müziklerine de imza atan başarılı besteci Raphael Benjamin Meyer ve Budapeşte Sanat Orkestrası tarafından kaydedilmiş. Her karakterin ve odanın ruhuna uygun olarak bestelenen orkestral ezgiler, diyalogların önüne geçmeden atmosferdeki melankoli ve tekinsizlik hissini harika bir şekilde besliyor. The Mermaid Mask için hazırlanan bu müzikler, bulmacaları çözerken arkada çalan deniz marşları ve gizemli tınılarla kulaklarımıza adeta bir ziyafet çekiyor. Oyunun en beğendiğim yönlerinden biri bu oldu.
Geçmiş oyunlarla bazı ufak hikayesel bağlar barındırsa da bu yapım tamamen kendi ayakları üzerinde durabilen bağımsız bir macera sunuyor. Seriye ilk kez adım atacak oyuncular bile olay örgüsünü hiçbir kafa karışıklığı yaşamadan baştan sona keyifle takip edebilirler. Yine de The Mermaid Mask boyunca Grimoire ve Sally karakterlerinin geçmişine yapılan ince göndermeler, serinin sadık takipçileri için çok daha anlamlı ve doyurucu bir deneyim yaratacaktır.
Önceki oyun olan Tangle Tower, son derece başarılı olmasına rağmen aceleye getirilmiş ve mantık pürüzleri barındıran sonu sebebiyle oyunculardan ciddi eleştiriler almıştı. Geliştirici ekibin bu eleştirileri dikkate alarak hazırladığı The Mermaid Mask ise çok daha tutarlı, ayakları yere basan ve sürprizlerle dolu bir final sunuyor. Katilin kimliği ve cinayetin arkasındaki gerçek sebep, oyun boyunca topladığımız ipuçlarıyla o kadar organik bir şekilde birleşiyor ki final sahnesi son derece tatmin edici hissettiriyor. Geliştirici ekip gerçekten dersini almış.
Büyük bütçeli oyunların tamamen fotogerçekçilik ve interaktif sinema peşinde koştuğu günümüz oyun sektöründe, bu tarz el emeği projelerin değeri çok daha iyi anlaşılıyor. Görsel roman ile dedektiflik türünü harika bir potada eriten The Mermaid Mask, sinematik bir anlatım sunmak için milyon dolarlık bütçelere ihtiyaç duyulmadığının en büyük kanıtıdır. Karakterlerin gözlerindeki tebessümden gerilim anlarındaki müzik geçişlerine kadar her anı büyük bir özenle işlenmiş.
Ancak saf bir dedektiflik simülasyonu bekleyen oyuncuların, bu yapımın aslında hafif dedektiflik ögeleri barındıran bir görsel roman olduğunu unutmaması gerekiyor. Obra Dinn tarzı tamamen oyuncunun gözlemlerine dayalı özgür bir çıkarım sisteminden ziyade, önceden yazılmış bir hikayenin parçası oluyoruz. The Mermaid Mask içindeki bu doğrusal ilerleyiş yapısı, anlatının gücünü korumasını sağlasa da daha serbest bir oynanış arayanları biraz kısıtlanmış hissettirebilir.
Buna rağmen oyunun sunduğu gizem, oyuncuyu adeta bir gece yarısı atıştırmalığı gibi kendine çekmeyi ve başından kaldırmamayı başarıyor. Karakterlerin saplantılarını, kazanın gizemini ve denizaltının o ürpertici havasını çözerken kendinizi tamamen bu dünyaya kaptırıyorsunuz. The Mermaid Mask, hem eski macera oyunu severlerin hem de harika bir hikaye dinlemek isteyenlerin kesinlikle kaçırmaması gereken, son yılların en özel ve sürükleyici yapımlarından biridir.
