Yıllardır Gielinor evreninde zaman geçirmiş biri olarak Jagex firmasının 25 yıllık RuneScape mirasını geleneksel Point and Click yapısından çıkarıp, açık dünya, hayatta kalma ve zanaat türüne taşıyacağını duyduğumda içimde hafif bir endişe vardı. RuneScape Dragonwilds dünyasına adım atıp, Ashenfall kıtasının tehlikeli topraklarına ayak bastığım andan itibaren ise bu şüphelerin yerini uykusuz geceler ve ekran başından kalkamadığım muazzam bir macera aldı.
20 dolarlık uygun fiyatıyla PC, PlayStation 5, Xbox Series X/S ve Nintendo Switch 2 platformlarında, erken erişim sürecini terk edip, tam sürüm olarak karşımıza çıkan bu yapım; hem eski oyuncular için nostaljik bir buluşma, hem de türün meraklıları için büyüleyici bir keşif sunuyor.
RuneScape: Dragonwilds oyununun hikayesi beni Unutulmuş Ashenfall kıtasına götürüyor ve beş başlı kadim siyah ejderha Kuldra ile onun ejderha lordlarını dize getirme hedefine odaklıyor. Başlangıçta efsanevi Bilge İhtiyar ile karşılaşmak ve ikonik parti şapkasını görmek yüzümde kocaman bir tebessüm oluşturdu. Hikaye ilerleyişi sıkıcı anlatımlarla sizi boğmak yerine çevreye yayılmış günlük sayfaları ve yazıtlar aracılığıyla dünyayı keşfetmeye teşvik ediyor.
Bu günlükleri okurken antagonistimiz Kuldra’nın gençlik yıllarında uğradığı ağır istismarlar nedeniyle nasıl bir canavara dönüştüğünü ve sırf dünyadaki diğer herkes mutlu olduğu için Ashenfall’u yakıp yıkmak istediğini öğrendiğimde hikayeye derin bir duygusal bağ kurdum. Bramblemead Valley, Bloodblight Swamp, Dowdun Reach ve Fractured Plains gibi her biri kendine özgü atmosfere sahip altı ana biyom boyunca gezinirken hem görsel anlatımın hem de yeniden orkestre edilmiş klasik RuneScape müziklerinin harika uyumuna şahit oldum.
RuneScape: Dragonwilds oyununun en sevdiğim yanı, klasik RuneScape ruhunu koruyan ve karakter puanı dağıtma zorunluluğunu ortadan kaldıran yatay ilerleme sistemi oldu. Oyunda neyle uğraşırsam o yeteneğim organik biçimde gelişti. Ağaç kestikçe Odunculuk, maden çıkardıkça Madencilik, balık tuttukça Balıkçılık yeteneğim yükseldi. Her eylemin beni o efsanevi 99 seviye sınırına biraz daha yaklaştırması ve ekranda beliren seviye atlama kutucukları inanılmaz bir dopamin salgısı yaşatıyor. Üstelik bu süreç boyunca sıradan görünen kaynak toplama işleri bile son derece dinlendirici ve tatmin edici hissettiriyor.
RuneScape: Dragonwilds yapıtını benzer hayatta kalma oyunlarından ayıran en büyük sihir kesinlikle rün ve büyü yapısıdır. Sıradan hayatta kalma oyunlarındaki tekrarlayan angarya işler burada büyülerin devreye girmesiyle büyük bir eğlenceye dönüşüyor. Örneğin, Madencilik seviyemi ilerletip, Rocksplosion büyüsünü açtığımda kazma sallamak yerine maden damarlarını patlatarak kaynakları anında topladım. Odunculukta açtığım Axtral Projection büyüsü sayesinde hayalet baltalar fırlatarak koca bir ormanı saniyeler içinde devirdim.
Sadece büyücüler değil, yakın dövüşçüler bile yeteneklerini geliştirdikçe Tempest Shield gibi büyüler açarak kendilerine geçici kalkanlar sağlayabiliyor. RuneScape: Dragonwilds içerisindeki bir göl ortasında balık kasırgaları yaratmak, haritada ışınlanmak, platform bulmacalarında Windstep kullanmak veya yapı inşa ederken kamerayı serbest bırakan Eye of Oculus büyüsünü çalıştırmak hayatta kalma sürecini kelimenin tam anlamıyla büyülü kılıyor.
Dünyadaki keşif hissi eski usül detaylarla desteklenmiş. Brynmoor bölgesindeki yıkık bir köyde yer alan çökmüş kuyuyu incelediğimde Ghostspeak Amulet adında bir kolyeye ulaştım ve bu sayede gece vakti köyün etrafında dolanan ruhları görebildiğim Restless Ghosts yan görevini keşfettim. Bu tarz yönlendirmesi az, keşfi bol görevler dünyaya canlılık katıyor.
Yemek pişirme sistemi de sadece açlık doyurmuyor; Fried Cabbage, Baked Potato ve Dried Redberries bileşenlerini birleştirip, Sweet Veg Ball pişirdiğimde %10’lik tecrübe puanı bonusu kazandım, Redberry Infusion ise susuzluk tüketimimi azalttı. Üs yapımında Storage Ledger adındaki sandık yönetim eşyası sayesinde topladığım malzemeleri otomatik olarak depolara aktararak envanter çilesinden kurtuldum. Ayrıca 1.0 sürümüyle birlikte savaşa koşarak saldırma ve animasyon iptali gibi harika mekaniksel iyileştirmelerin eklenmesi dövüşleri çok daha akıcı hale getirmiş.
Bununla birlikte RuneScape: Dragonwilds içerisindeki Ashenfall maceram boyunca beni çileden çıkaran ve geliştirilmesi gereken ciddi aksaklıklarla da karşılaştım. Düşmanların sizi fark etme mesafeleri inanılmaz derecede geniş, öyle ki huzur içinde maden kazarken veya balık tutarken sürekli bir okçu veya goblin grubu tarafından rahatsız edilmek bazen sabır sınırlarını zorluyor.
Üs yapımında atölye araçlarının çalışması için kısıtlayıcı kurallar var; çıkrık kurduğunuzda çalışması için mutlaka üstünde bir çatı olması gerekirken, kamp ateşinin açık havaya ihtiyaç duyması ilk başta kafa karıştırabiliyor. Zanaat zincirleri de zaman zaman gereksiz yere karmaşıklaşabiliyor; basit bir yay üretebilmek için önce mavi bir çiçek toplamanız, çıkrık inşa edip iplik yapmanız ve ancak bundan sonra yayın tarifini açabilmeniz gibi gizli bağımlılıklar rehbersiz ilerlemeyi zorlaştırıyor.
En büyük hayal kırıklıklarından biri çok oyunculu co-op modunda yaşanıyor. Oyunda tehdit yönetimi mekaniği bulunmadığı için devasa boss savaşlarında veya kalabalık yaratık gruplarında yaratıklar sizi korumaya çalışan yakın dövüş tankını tamamen göz ardı edip arkadaki okçuya veya büyücüye kilitleniyor. Bu durumda okçu kaçıyor, yaratık kovalıyor, yakın dövüşçü de arkalarından koşuyor ve ortaya tam bir komedi filmi kovalamacası çıkıyor.
Üstelik, RuneScape: Dragonwilds oyununu arkadaşlarınızla oynarken zanaat tarifleri, tecrübe puanları, harita işaretleri ve görev ilerlemeleri ortak paylaşılmıyor, hatta zindanlardaki bulmacalar bile bir kez çözüldükten sonra arkadan gelen arkadaşlarınız için sıfırlanmıyor. Harita arayüzünde minimap bulunmaması ve haritayı açtığınızda oyunun arka planda duraklamadan devam etmesi de büyük bir tasarım hatasıdır. Nereye gideceğime bakmak için haritayı açtığım anlarda arkamdan yaklaşan yaratıklar tarafından defalarca katledildim.
Ana ejderhalardan General Velgar’ın siz üssünüzde bahçe işleriyle uğraşırken veya kampları temizlerken tepenizde uçup topraklara zehir yağdırması atmosferik olsa da bazen çok can sıkıcı olabiliyor. Oyunun tam sürümüyle gelen The Scorned Wilderness, diğer geniş biyomların aksine oldukça cılız, çizgisel ve MMO tarzı zindan odaklı kalmış. Kuldra’yı yendikten sonra oyun ne yazık ki bir duvara çarpıyor ve daha güçlü ekipmanlar üretmek için motive edecek bir içerik kalmıyor.
Platform performansları arasında da ciddi uçurumlar var. Xbox Series X konsolunda RuneScape: Dragonwilds akıcı bir 60 kare hızı hedefiyle pürüzsüz çalışırken, Nintendo Switch 2 versiyonunda 30 kare hıza kilitlenmiş durumda ve oldukça yumuşak, bulanık bir görsel çözünürlük sunuyor, üstelik el modunda zaman zaman takılmalar yaşatıyor. Farklı cihazlar arasında karakterinizi taşımanızı sağlayan çapraz ilerleme desteğinin olmaması ve Nintendo Switch 2 üzerinde çapraz platform özelliğinin geçici olarak kapatılması da büyük bir eksiklik.
Tüm bu kusurlarına ve oyun sonu içeriğindeki eksiklerine rağmen RuneScape Dragonwilds, sunduğu 50 saatten fazla büyüleyici hikaye süresiyle beni ekran başına kilitlemeyi başardı. Eski bir RuneScape hayranı olsanız da olmasanız da, bu zengin açık dünyada kendi maceranızı yazmak ve ejderhalara karşı mücadele etmek son derece tatmin edici bir deneyim sunuyor.
