Resident Evil Requiem: Sonlar ne anlama geliyor?

Resident Evil Requiem, seriyi 30 yıldır takip edenler için pek de şaşırtıcı olmayacak şekilde oldukça karmaşık bir hikayeye sahip. Capcom şirketinin hayatta kalma-korku oyunları, akılda tutulması zor olan kötü niyetli organizasyonlar ve benzer isimlere sahip virüslerle doludur. Başlangıçta Resident Evil Requiem, yeni karakteri Grace Ashcroft ile tüm bunlardan uzaklaşıyormuş gibi görünse de, kısa süre sonra durumun hiç de öyle olmadığı anlaşılıyor. Aslında oyun, finalinde bağlamaya çalıştığı açık uçların fazlalığı sayesinde tarihinin hikaye (lore) açısından en yoğun oyunu olabilir.

Serinin her oyununu oynamış olsanız bile, finaldeki özel isim karmaşası kafanızı karıştırabilir. Her şeyi yerli yerine oturtmanıza yardımcı olmak için, işte Resident Evil Requiem oyununun sonunda tam olarak ne olduğuna ve serinin geçmişiyle nasıl bağlantı kurduğuna dair detaylı bir analiz.

Uyarı

Bu yazı, Resident Evil Requiem hakkında ağır spoiler içermektedir.

Temel Kurgu ve Gizemler

Oyunun sonuna gelmeden önce etrafta dolaşan birkaç gizemi aydınlatmak gerekiyor:

Raccoon City Sendromu: Leon S. Kennedy, Raccoon City Sendromu olarak adlandırılan bir durumu araştırıyor. 1998’deki Resident Evil 3: Nemesis oyununda Raccoon City’nin bombalanmasından sağ kurtulanlar, uzun vadeli yan etkiler yaşıyor. Ciltlerinde siyah döküntüler oluşuyor ve enfeksiyon yüzünden yavaş yavaş ölüyorlar. Leon’un kendisi de bu hastalığa yakalandığı için ne olduğunu bulmaya özellikle kararlı.
Grace ve Elpis: Grace Ashcroft, Dr. Victor Gideon tarafından kaçırılıyor. Oyunun büyük bölümünde bunun nedeni belirsizliğini koruyor; Grace’in tek bildiği bunun “Elpis” adı verilen bir şeyle ilgili olduğu. Grace, topladığı belgeler aracılığıyla Elpis’in dünyayı zombiye çevirecek yeni bir T-virüsü varyantı olduğunu düşünüyor, ancak hikaye derinleştikçe bu durum sorgulanmaya başlıyor.
Zeno ve The Connections: İkincil kötü adamımız Zeno, fazlasıyla ölmüş olan Albert Wesker’a inanılmaz derecede benziyor. Onun hakkında bildiğimiz tek şey Elpis’i kötülük için kullanmak istediği ve Resident Evil Village içerisinde bahsedilen gölgeler içindeki The Connections adlı grubun bir parçası olduğu.

Tüm bunlar, Leon ve Grace’in Raccoon City’nin altındaki bir Umbrella Corporation araştırma tesisi olan ARK‘a girmesiyle doruğa ulaşıyor. Grace burada, şirketin kökenleri, çalışmalarının ABD hükümeti tarafından nasıl örtbas edildiği ve esrarengiz kurucu ortağı Ozwell E. Spencer’a aslında ne olduğuyla ilgili uzun süredir saklanan sırları keşfediyor.

Leon ve Grace, Elpis örneklerinin bulunduğu odaya girdiklerinde tansiyon yükseliyor. Zeno, ikiliyi durdurmak için geldiğinde Leon karşı koyamayacak kadar zayıf düşmüş durumdadır. Elpis’i içeren makinenin önünde duran Grace’e son bir seçim sunulur: Onu kurtarmak veya yok etmek. Bu seçim Resident Evil Requiem oyununu iki farklı sona götürür.

Kötü Son (Elpis’i Yok Etmek)

Eğer Elpis’i yok etmeyi seçerseniz, son derece kasvetli bir sonla karşılaşırsınız: Zeno çıldırırken ARK tesisi çökmeye başlar. Grace ondan kaçmayı başarır ancak Leon savaşamayacak kadar zayıftır.

Leon ve Zeno’nun üzerinde durduğu platform uçuruma doğru çökerken, Leon, Grace’e bakar ve “En azından seni kurtarabildim” der. Bu, Leon’un oyun boyunca süren karakter gelişiminin tepe noktasıdır. Leon’un tüm hikayesi, Raccoon City’nin yok oluşundan duyduğu hayatta kalma suçluluğu etrafında döner (o zamanlar çaylak bir polisti ve Claire Redfield ile kaçarken enfeksiyonu durdurmak için şehri bombalayan hükümet yüzünden on binlerce insanı ölüme terk etmişti). Grace’i kurtararak kendini affettirmiş olur.

Ancak bu zafer kısa sürer. Zeno, Leon’u çok yakından başından vurarak öldürür. Grace, hem Leon’un bedeninin hem de hala hayatta olan Zeno’nun karanlığa düşüşünü dehşet içinde izler. Grace hayatta kalır ve Elpis yok olmuştur, ancak bedeli çok ağır olmuştur. Hikaye burada, hiçbir final patronu savaşı olmadan sona erer.

Gerçek Son (Elpis’i Kurtarmak)

Eğer Grace, Elpis’i yok etmemeyi seçerse, hikayenin kanon kabul edilen asıl sonunu görürüz. Kulağa mantıksız gelse de Elpis aslında bir virüs değil, bir panzehirdir. Ozwell E. Spencer’ın, yarattığı tüm o mutajenik virüsler yüzünden büyük bir suçluluk duyduğu ortaya çıkar. Hayatının son demlerinde, son bir tövbe eylemi olarak Elpis’i yaratmıştır. Ölüleri geri getiremez ama en azından tüm zombi biyolojik silahlarını yok edebilir ve Raccoon City mağdurlarını iyileştirebilir.

Grace, Elpis’i Leon’a enjekte eder ve onun durumunu hızla tersine çevirerek iyileştirir. Her şey yolundayken Gideon gelir. Elpis’in bir süper silah olduğu varsayımı yanlıştır ancak onun hala bir vizyonu vardır. Elpis’in virüs tabanlı tüm silahları yok etme potansiyeline sahip olmasıyla, savaş üzerine kurulmuş mevcut dünya düzenini kaosa sürükleyeceğine inanır.

Zeno bu saçma fikre öfkeyle itiraz edince Gideon, onu “ucuz bir taklit” olarak adlandırarak (bilerek Wesker’a benzediğini ima ederek) öldürür ve ardından devasa bir canavara dönüşür. Sağlığına kavuşan Leon ile büyük bir patron savaşı başlar. Kahramanlarımız Gideon’ı öldürür ancak ARK’ın içinde mahsur kalırlar. Işıklar sönerken ölümlerini kabullenirler. Ancak tam o sırada deus ex machina devreye girer! Son oyunlarda ortaya çıkan anti-biyolojik silah grubu BSAA onları kurtarmak için gelir. Bir asker Leon’a “Kaptan Redfield”dan (Chris Redfield) bir mesaj iletir.

Bir haber bülteniyle açık uçlar bağlanır: Umbrella’nın sırları ifşa olur ve Adalet Bakanlığı, ABD hükümetinin olayları örtbas etmesine yönelik bir soruşturma başlatır. Hükümetin, kendi müdahalesini gizlemek için Umbrella’yı kasıtlı olarak iflasa sürüklediği öne sürülür.

Jenerik Sonrası Sahnesi:

Grace’in hikaye bittikten sonra FBI ile çalışmaya devam ettiğini ve Emily ile adeta bir anne/kardeş gibi hayat kurduğunu görürüz. Bir devam oyunu veya ek paket sinyali verilir: ARK’a geri döndüğümüzde, BSAA askerlerinin öldürüldüğünü görürüz. Gizemli bir organizasyondan gelen başka bir asker grubu onları öldürmüş ve ekran dışında bir şeyi ele geçirmişlerdir. Chris Redfield ve ekibi gelmeden olay yerini terk etmeleri gerektiğini söylerler.

Bonus Hikaye Detayları (Lore)

Oyunu bitirdiğinizde ödül olarak açılan 60 sayfalık arka plan belgesi tüm boşlukları dolduruyor:

Spencer’ın Asıl Motivasyonu: Spencer, araştırmalarına Soğuk Savaş’ın ortasında, “İkinci Dünya Savaşı’nın dehşetine” geri dönmekten korktuğu için başlamıştı. İnsanlığın en kötü suçlarını tekrarlayacağı korkusu, onu insan ırkının evrimini aramaya itti. Ancak bu vizyon, fikri insanları canlı biyolojik silahlara dönüştürmek için kullanan kurucu ortağı James Marcus tarafından yozlaştırıldı. Marcus şirketten atıldı ve Spencer, ARK içinde Elpis’i geliştirmeye başladı.
The Connections’ın Gerçek Yüzü: Marcus’un, Zeno’nun da parçası olduğu “The Connections” ile bağları olduğu ortaya çıkıyor. 1980’lerde suç faaliyetlerine karışan bu grup, perde arkasından ipleri çeken asıl güç. Hatta 1998’deki Raccoon City bombalamasının sorumlusu da onlardı! ABD hükümetini şehre füze fırlatması için onlar ikna etmişti; amaç enfeksiyonu durdurmak değil, Spencer’ı durdurmak, Umbrella’yı yok etmek ve varlıklarını ele geçirmekti. Plan işe yaradı ve Elpis’in yeni bir silah olduğunu varsayan grup ARK’ın kontrolünü ele geçirdi.
Daha Derin Bağlantılar: Resident Evil 5‘te Wesker’ın çalıştığı kötü askeri grup olan Tricell‘in de The Connections ile bağlantılı olduğunu öğreniyoruz. Ayrıca Resident Evil 6‘daki Başkan Benford’un, tüm bunları ifşa edeceği için öldürüldüğü ortaya çıkıyor.
Grace’in Gerçek Kimliği: Grace’in aslında Spencer’ın evlatlık kızı olduğu ortaya çıkıyor! Spencer, işlediği suçları telafi etmenin bir başka yolu olarak onu evlat edinmiş. Ölümünden sonra ise Grace’i, son röportajlarını yapan gazeteci Alyssa Ashcroft‘un bakımına bırakmış.

Özetle, Spencer aslında kefaret peşindeydi ve asıl büyük kötüler The Connections grubuydu. Umbrella Corporation her zaman çok daha büyük bir makinenin sadece bir dişlisiydi. Hikayede geriye dönük (retcon) pek çok değişiklik var, bu yüzden küçük olay örgüsü boşluklarına çok fazla takılmamak gerekiyor. Serinin şu anki durumu bu ve jenerik sonrası sahneye bakılırsa gelecekte bu hikayenin devamını kesinlikle göreceğiz.