Ghost of Yōtei, 2025 yılında oynadığım en iyi oyunlardan bir tanesiydi. Bu yüzden (sanırım) yıl dönümünde Echoes of Sekigahara isimli bir genişleme paketine kavuşunca, Japonya toplaklarına büyük bir merakla geri döndüm. Ana haritamızdan farklı bir adaya gideceğimizi tahmin ettiğim için biraz üzgündüm; ben mevcut bölgeleri genişleten paketleri daha çok seviyorum ve şansıma Echoes of Sekigahara, tam olarak bunu yapıyor. Haritanın sağ kısmına ufak yeni bir alan eklenmiş durumda ve maceramızın neredeyse tamamı orada geçiyor.
Echoes of Sekigahara, Ghost of Yōtei oyununa 1 yıl sonra geldiği için aşırı paslanmıştım. Dalga geçilebilecek bir konu bu ama o kadar paslanmıştım ki genişleme paketine girmeden önce haritayı açtığımda bir av görevinin kaldığını görünce şaşırdım. “Yōtei Hayaleti” diye aşırı efsanevi bir hedefi ben nasıl kaçırmış olabilirdim ki? Onun aslında bizim “Aranıyor” posterimiz olduğunu anlamam birkaç dakika sürdü. Bunu aslında bir örnek olarak veriyorum; ana oyun çıktıktan çok uzun bir süre sonra yapılan genişleme paketlerine girince ben çoktan oyunu unutmuş oluyorum.
Bir başka örnek de yine bu mevzuyu çözdükten sonraki ilk karşılaşmam oldu. Malum, oyunun sonlarına doğru çok zorlu avcılar açık dünyada bizi arıyor, ben de onların birine denk geldim ve beni sayısız kere öldürdüler. Bunun sebebi oyunu tamamen unutmuş olmam. Kontroller neydi, hangi silah tipi hangi düşmanlara karşı etkiliydi, ekipmanlarımızı/bombaları filan nasıl kullanıyorduk? Echoes of Sekigahara, Ghost of Yōtei oyununu yeni oynuyormuşsunuz gibi bir beklentinin içinde. İnsanların oyunu 1 yıl önce oynayıp, bitirip, aylar sonra geri döndüğünü hesaba katmıyor.
Bu aslında çok küçük bir problem; hakkında dört paragraf yazdım kusura bakmayın ama kendimi bildim bileli video oyunlarında bu problemler var. Geri dönen oyuncular için ufak bir hatırlatıcı yapan oyun sayısı birkaç tanedir sadece. Yok değiller yani, kesinlikle varlar ama aşırı nadirler. Ghost of Yōtei de onlardan biri değil. Genişleme paketini %100 bitirdiğimde hala hangi silahların, hangi düşmanlara karşı güçlü olduğunu hatırlamış değildim. Onun yerine, paketle yeni eklenen aşırı güçlü ve aşırı büyük çift elli patron silahlarını kullanıyordum düşmanlara karşı.
Ghost of Yōtei: Echoes of Sekigahara, ana karakterimiz olan Atsu ve geçmişi ile alakalı. Bu geçmiş öyle çok da uzakta değil; zaten karakterimizin çocukluğunu ve gençliğini filan ana hikayeden biliyoruz. Bu genişleme paketi, günümüzden 3 yıl öncesine, Sekigahara Savaşı dönemine odaklanıyor. Genişleme paketi hala günümüzde geçiyor ama birkaç kere “flashback” yaşanıyor ve o savaşa gidiyoruz. Atsu’nun neler yaşadığına tanıklık ediyoruz. Yalnız, bana soracak olursanız, bu geri dönüş bölümleri karakterimize pek de bir şey katmıyor.
Atsu bence Ghost of Yōtei içerisinde halihazırda şahane bir derinliğe sahipti ve üzerine eklenebilecek olan tek şey gelecekti; geçmiş değil. 3 yıl öncesine dönüp, aralarında bir şey geçmiş bir çifti görmek, onların günümüzdeki çatışmalarına tanıklık etmek Atsu’ya benim gözümde hiçbir şey katmadı. Bu genişleme paketi ile tanıtılan yakışıklı Nagato biraz klişe olsa bile kesinlikle güzel yazılmış bir karakter, ona diyebilecek bir şeyim yok ama birkaç saatlik bu içerikten hiçbir şey elde etmeyen kişiler, oyunun temelinde halihazırda mevcut olan kişiler.
Haritacımız bir evcil hayvan sahiplendi. Saito kendisini sadece bir kere gösterdi. Doğru düzgün bir ana düşmanımız bile yoktu. Yılan bile ölü olmasına rağmen bize psikolojik oyunlar oynayacak gibi hissettirdi en başta ama onunla da sadece bir kere karşılaştık. Genişleme paketi, Atsu ve Ghost of Yōtei oyununun ana kadrosu yerine tamamen Nagato için çalışıyordu bence. Eğer paketin sonu çok klişe bir şekilde zirve yapmasaydı daha olumlu konuşabilirdim ama biraz tahmin edilemez bir şekilde ilerleyen hikaye, son yarım saatinde filan bütün elini gösterdi.
Bir de Echoes of Sekigahara, ne yazık ki ana hikayede kendisini biraz köşeye sıkıştırıyor. Teknik olarak bu genişleme paketi, Yılan öldükten sonraki herhangi bir zamanda geçiyor. Bu yüzden benim öldürdüğüm altılı, hikayede ne ölmüş, ne de hayatta gibi konuşuluyor. Eğer zorlarsanız da aslında hepsi hayatta gibi hissedebilirsiniz. Aynı şey kardeşimiz için de geçerli; hikayede onunla neler yaşadık ama bu genişleme paketinde sadece bir cümle kuruluyor hakkında; eğer daha fazla kurulsa, her oyuncunun hikayede nerede olduğu bilinmesi gerekecek çünkü.
Ghost of Yōtei: Echoes of Sekigahara ile sunulan hikaye ve karakter olaylarına kötü demek istemiyorum kesinlikle. Bence gayet güzel bir deneyimdi ama oyunu bitirip, geri dönen bir oyuncuysanız ve bazı şeylere dikkat ederseniz, tadınız biraz kaçıyor. Benim tadımı yerine getiren şey, bu genişleme paketinin gerçekten bir genişleme olması. Normalde bir oyun için genişleme paketi çıkınca, o paket ana oyunu genişletmek yerine bambaşka deneyimler sunuyor. Bunun nedenini anlıyorum ama ben bir genişleme paketinden aynı oyunun daha fazlasını istiyorum.
Ghost of Yōtei: Echoes of Sekigahara, tam olarak bu. Bu genişleme paketi bana aynı oyunun daha fazlasını birkaç yenilik ile sunuyor. Daha önce bahsettiğim ağır silah tipi, birkaç yeni yetenek, yeni düşman tipleri, keşfedilecek küçük-orta boyut bir harita, yeni renkler, yeni zırhlar, yeni bir yay-ok tekniği falan filan derken genişleme paketi gerçekten adının hakkını veriyor. Bu noktada sadece tek bir kusur var; ana oyunun güzelliği, yeni bölümde pek yok. Yeni bölüm biraz daha sisli, karanlık, bataklıklı, çamurlu, kötü bir yer. Zamanla iyileşiyor ama asla ana oyunun güzelliğine bürünemiyor.
Bu garip manzaranın içerisinde Ghost of Yōtei: Echoes of Sekigahara ayrıca çok garip bir görev sistemi sunuyor. Genişletme paketindeki her içerik çok bariz bir şekilde olabildiğince uzatılmak için 3-4 adımdan oluşuyor. Mesela, örnek vereyim, ana oyundaki kumar karşılaşmalarından bu pakette de var ama bir tane. Onu tamamlamak için sürekli karşınıza bir engel çıkıyor, angarya bir iş yapıyorsunuz ve öyle devam ediyorsunuz. Aynı şey düellolar için de geçerli. Teknik olarak aynı rakiple 3-4 kere düello yapıyorsunuz. Tüm bu adım ve etap olayları bana aşırı yapay geldi.
Bu arada, tüm bu içerikler aşağı yukarı 6-8 saat filan sürüyor. Eğer sadece ana hikayeye odaklanmak isterseniz, genişleme paketini bitirmek 4 saate kadar inebilir. Hatta hızlı oynuyorsanız daha da kısa sürebilir. Ben şahsen genişleme paketinin 600 TL civarındaki fiyatını da göz önünde bulundurunca, bu süreleri makul buldum. Açıkçası, oyunun içindeki materyale bakacak olursam da 4 saatten daha uzun bir hikaye ve 1-2 saatten daha uzun yan içerikler, Ghost of Yōtei: Echoes of Sekigahara ile sunulan deneyimi oldukça ucuzlaştırırdı.
Yine de Ghost of Yōtei oyunundan daha fazlasını bekliyorsanız, ücretsiz olarak sunulan Most Wanted moduna bakabilirsiniz. Temelinde bir Rogue-like modu olan Most Wanted içerisinde Jin Sakai de dahil olmak üzere dört oynanabilir ve güçlendirilebilir karakter var. Her karakterin yetenek seti farklı ve oynanış tarzları değişiklik gösteriyor. Amacınız, Yōtei Altılısını tekrar avlamak ama bunu Rogue-like tarzında yapmak. Yani, öldüğünüz zaman maceranız bitmiyor, ondan ziyade karakterinizi güçlendirmeniz için bir fırsat sunuluyor.
Bu noktada kalıcı güçlendirmeler, düşman öldürdükçe elde ettiğiniz parayı harcayarak yapılıyor. Rogue-like temelini oluşturan geçici güçlendirmeler de her avın içerisinde temizlediğiniz bölümden sonra veriliyor. Oyun sizi düşmanla dolu bir arenaya atıyor ve orada herkesi öldürüyorsunuz, olay bu. Herkes ölünce bir güçlendirme seçiyorsunuz ve aynı şeyi, bölüm sonu karşılaşması çıkana kadar tekrarlıyorsunuz. Eğer ki Ghost of Yōtei, Echoes of Sekigahara ve diğer birkaç yan mod size yeterli gelmediyse, Most Wanted da onların arasına katılan ek bir deneyim.
Ghost of Yōtei için Echoes of Sekigahara ve Most Wanted içerikleri, oyunun Complete Edition halinin çıkmasıyla birlikte sunuldu. Bu sunuma dahil olarak yeni fotoğraf modu özellikleri, Yeni Oyun + için ekstra kozmetikler ve tabii ki yeni içerikler için gelen kupalar da mevcut. Dediğim gibi hem ücretli olan kısım, hem de ücretsiz olan kısım 1 yaşını dolduran bir oyun için gayet iyi. Sadece ben geri dönmekte sorun yaşadım aradan çok zaman geçtiği için ama herkes benim gibi değil. Artık yavaş yavaş yaşlanıyoruz herhalde, ne diyeyim?
Ghost of Yōtei oyununa geri dönmek, tekrar Atsu gibi kaliteli bir karakteri görmek, onunla daha fazla düşman doğramak, atımızı ve kurtumuzu sevmek, müzik çalmak, kamp kurmak filan gerçekten güzel hissettirdi. Evet, genişleme paketinin bence zayıf olan çok yönü var ama bunların biraz fazla aşırı detaycılık olduğunun da farkındayım. Birçok kişi bunları haklı olarak ya görmeyecektir, ya da umursamayacaktır. Belki de ben biraz kötü bir günümde olduğum için o negatifleri daha rahat algıladım. Bilmiyorum ama genel olarak deneyimime gölge düşürmediler efendim.
