NHL 27 incelemesi

NHL 27 içerisinde güzel bir golün keyfi, şuttan önce ne yaptığınızla yakından ilgili. Rakibi üzerine çekip boşta kalan takım arkadaşını bulmak, kaleciyi yerinden oynatmak ve doğru anda vurmak hâlâ bu buz hokeyi simülasyonunun en güçlü tarafı. EA Vancouver ekibinin PlayStation 5 ve Xbox Series X/S için hazırladığı yıllık devam oyununda ister bütün takımı yönetin, ister yarattığınız oyuncunun kariyerini geliştirin, hızlı aksiyonun altında ciddi bir pozisyon ve zamanlama meselesi var. Bu yılın asıl sorusu, bireysel kontrolün yanına ne kadar inandırıcı bir takım oyunu konabildiği.

Hareket ve savunmadaki ayarlamalar doğru yönde. L2/LT ile sürekli dönerek diski saklamanın daha fazla hız kaybettirmesi, hücumu tek bir alışkanlık üzerinden sürdürmeyi zorlaştırıyor. Sopayla diske müdahale etmek, rakibin sopasını kaldırmak ve pas yolunu kapatmak daha kullanışlı. Savunma böylece yalnızca sert bir çarpışma yakalamaya dayanmıyor. Sağ analog çubukla şutun hareketini kontrol etmek de gelişigüzel bir golle gerçekten hazırladığınız pozisyonun golü arasındaki farkı hissettiriyor. Yüksek zorluklarda kalecilerin pozisyonları daha erken okuması da gelişigüzel şut yerine hazırlanmış fırsatları ödüllendiriyor NHL 27 içerisinde.

Takımlara özel taktik planları bu yaklaşımı genişletiyor. NHL dünyasının 32 takımına, gerçek maçlardaki konum verileriyle oluşturulmuş farklı davranışlar verilmiş. Florida’nın diski hücum bölgesine gönderip peşinden baskı kurmasıyla, Colorado’nun hızlı ve kontrollü giriş araması aynı düşünceyi istemiyor. Skor ve kalan süre de baskının seviyesini etkiliyor. Bunlar, takım seçimini yalnızca yıldız oyuncuların özelliklerine bakılan bir karar olmaktan çıkarabilecek yenilikler. Pası kime vereceğiniz kadar, takım arkadaşınızın nerede destek sağlayacağını düşünmek önem kazanıyor.

NHL 27 içerisindeki bu planların varlığı, uygulamanın güvenilir olduğu anlamına gelmiyor. Takım arkadaşlarının hücumu desteklemekte gecikmesi, uygun dizilişi koruyamaması veya baskı altında acele paslarla bütün düzeni bozması hâlâ mümkün. Bu tür aksaklıklar özellikle can sıkıcı; oyunun sizden istediği sabırlı hazırlığın sonucunu, kontrolünüz dışındaki bir karar bozuyor. Takım kimlikleri hissediliyor ama her rakibe bütünüyle farklı bir çözüm üretmenizi gerektirecek kadar belirleyici değiller. Sistemin verdiği söz, sunduğu farktan daha büyük.

NHL 27 oyunundaki çevrimiçi rekabet bu sınırı daha görünür kılıyor ne yazık ki. Savunma araçları güçlense de kale önünü yatay geçen paslar ve yüksek başarı oranı sağlayan tanıdık şut noktaları değerini koruyor. Amaç farklı takımların farklı hokey anlayışlarıyla karşılaşmasıyken, kazanmanın en verimli yolları oyuncuları benzer tercihlere yöneltiyor. Hareket açıklarının azaltılması önemli bir ilerleme. Yine de birkaç baskın hücum alışkanlığına karşı mücadele etmek, taktik çeşitliliğin maçları gerçekten dönüştürmesiyle aynı şey değil.

Connected Franchise’ın dönüşünde de iyi bir fikirle sınırlı uygulama yan yana duruyor. Üç ila 32 oyuncuyla çevrimiçi lig kurabiliyor; kadroları, maaş sınırlarını, fikstürü ve eleme düzenini ayarlayabiliyorsunuz. Takaslar, serbest oyuncu teklifleri ve lig yöneticisinin sonuçlara müdahale edebilmesi, arkadaş grubuyla düzenli rekabet için işe yarar araçlar. Maçları katı bir sırayla oynamak zorunda olmamak da uzun bir sezonu insanların gerçek hayatına uydurmayı kolaylaştırıyor.

Eksik olan, bu rekabeti yaşayan bir kulüp kariyerine dönüştürecek devamlılık. Bilgisayara karşı maç oynayıp küçük grubunuzu tam bir NHL sezonuna yerleştiremiyorsunuz. Oyuncu gelişimi ve yeni oyuncu seçimi de bulunmuyor NHL 27 içerisindeki bu içerikte. Şampiyonluk sonrasında ligi yeniden başlatabilmek mümkün ama sezonların birbirini izlemesi, kadronuzun yıllar içinde değiştiği bir yönetim deneyimi yaratmıyor. Bu yüzden modun cazibesi kulüp inşa etmekten çok, aynı insanlarla organize bir müsabaka düzeni sürdürmekte kalıyor.

Uzun vadeli takım yönetimi için çevrimdışı Franchise daha doyurucu. Sözleşmeler, takaslar ve kadro kararları maçlara bir gelecek hesabı ekliyor ama tanıdık yapıyı kökten değiştiren bir gelişme yok. Tek oyuncuyu yönettiğiniz Be a Pro’nun kaptanlığa uzanan yeni liderlik yolu ise bireysel performansa takım içindeki konumunuzu da bağlıyor. Koç değerlendirmeleriyle sorumluluk kazanmak anlamlı bir hedef. Buna karşılık tekrarlanan konuşmalar ve araya giren görevler, NHL 27 içerisindeki bu kariyer deneyiminin akışını hâlâ gereğinden fazla kesiyor.

Kartlarla kadro kurduğunuz Hockey Ultimate Team içerisinde gerçek antrenörlerin ve taktik planlarının eklenmesi, oyuncuları yalnızca yüksek puanlarına göre seçmekten daha ilginç kararlar sunuyor. Fakat günlük hedefler, ödül takibi ve ücretli paketlerin sağladığı avantaj, hokey bilgisinin yanına ciddi bir zaman veya para yatırımı koyuyor. Kendi oyuncunuzla çevrimiçi takım oyununa katıldığınız World of Chel’de ücretsiz sezon ödüllerine gelişim puanlarının eklenmesi olumlu. Yine de ilerleme düzenindeki bu ayarlar, maçların ve etkinliklerin tanıdık yapısını değiştirmiyor.

Üstelik oyunun derinliğine ulaşmak, yeni başlayanlar için gereksiz ölçüde zahmetli. İlk açılışta deneyiminize uygun zorluk ve kontrol önerileri alıyorsunuz; sonrasında öğretme işi büyük ölçüde buz üzerindeki basit uyarılara bırakılıyor. Serbest antrenman alanı deneme yapmaya elverişli olsa da teknikleri aşama aşama öğreten yeterli ders sunmuyor. Bir şutun hareketini öğrenmekle maç içinde ne zaman kullanılacağını anlamak arasındaki boşluğu kendiniz dolduruyorsunuz. Kontrol açıklamalarının ayarların içine gömülmesi de yardımcı olmuyor.

Takım kimliği en açık biçimde salonlarda ortaya çıkıyor. Gol şarkıları, tezahüratlar, ışıklar ve dev ekran görüntüleri, maçları farklı ev sahiplerinin etkinlikleri gibi hissettiriyor. Buzun ışığı yansıtması ve giderek paten izleriyle kaplanması da aksiyona güzel bir fiziksel zemin sağlıyor. Ancak kamera tribünlere veya yüzlere yaklaştığında kaba modeller ve yapay ifadeler bu bütünlüğü zedeliyor. NHL dışındaki liglerin daha sıradan salonları da sunum için harcanan emeğin kapsamını daraltıyor.

John Buccigross ve Darren Pang’in yeni spikerliği aynı bütünlük sorununu taşıyor. Ses arşivinin, ikilinin onayıyla yapay zekâ teknolojisi kullanılarak genişletilmesi tek başına bir kalite ölçütü değil. Asıl mesele, yorumların doğal bir konuşma gibi akması ve kritik pozisyonların önemini taşıması; bu bağ sık sık zayıf kalıyor. Son güncellemeler telaffuzları, bazı tekrarları, yapay zekâ kararlarını ve çeşitli çökmeleri ele aldı ama hata düzeltmek, modlara eksik olan derinliği kazandırmıyor.

NHL 27, doğru pasın ve iyi zamanlanmış müdahalenin değerini artırdığı anlarda neden hâlâ keyifli olduğunu açıkça gösteriyor. Takım kimliğini oyunun tamamına yayma hedefi ise henüz aynı güvenilirliğe ulaşmış değil ne yazık ki. Seriye birkaç yıl ara verdiyseniz, bu oyunun içerisinde keşfedecek çok şey var. Geçen yılın oyunundan ise geliyorsanız, iyi ayrıntılarla kapsamlı bir yenileme arasındaki mesafe, tam fiyatı savunmayı zorlaştırıyor. İndirim beklemenizi öneriyorum.