Oyun dünyasında bulmaca ve platform türü her zaman yeniliklere açık bir alan olmuştur ve oyuncuları zihinsel olarak zorlayan yapımlar her daim ilgimi çekmiştir. Karşıma çıkan son yapımlardan biri olan Yerba Buena da tam olarak bu türün sınırlarını zorlamayı hedefliyor. Sizler için hazırladığım bu detaylı Yerba Buena inceleme yazısında, oyunun renkli dünyasına ve sunduğu benzersiz mekaniklere yakından bakacağız. Şahsen oyunu deneyimlerken hem çok keyif aldığım, hem de zaman zaman hayal kırıklığına uğradığım ilginç anlar oldu.
Hayatında bu yapımı ilk defa duyanlar için oyunun tam olarak ne sunduğunu anlatmakta büyük fayda var. Yerba Buena aslında birinci şahıs bakış açısıyla oynanan, hikaye odaklı bir bulmaca ve platform oyunudur. Oynanış yapısı ve hikayenin bulmacalarla organik bir şekilde iç içe geçmesi sebebiyle akıllara hemen efsanevi Portal serisini getiriyor. 1970’lerin San Francisco’sunda geçen bu video oyunu, bizleri gerçeklikle sürrealizmin birbirine karıştığı tuhaf bir cep boyutuna ve oldukça ilginç bir evrene davet ediyor. Kesinlikle benzersiz bir deneyim sunuyor.
Oynanışın temelinde Oscillator adını verdiğimiz, silaha benzeyen ama hasar vermek yerine fiziksel özellikleri kopyalamaya yarayan harika bir cihaz yatıyor. Yerba Buena oyununun dünyasında ilerleyebilmek için bu özel cihazla nesnelerin hareket yönünü, hızını veya dönüş ivmesini kopyalayıp, başka bir nesneye yapıştırmanız gerekiyor. Örnek vermek gerekirse, yukarı doğru hareket eden bir bloğun özelliğini alıp, kapalı bir kapıyı açacak olan başka bir mekanizmaya aktararak bulmacaları çözüyor ve zorlu yolunuza güvenle devam ediyorsunuz.
Hikayenin merkezinde ise işsiz, hayatsız ve biraz da amaçsız bir kadın olan Barb isimli ana karakterimiz yer alıyor. Oyuna ilk başladığımda Barb karakteri bana biraz ruhsuz geldi ve bu yüzden de onunla derin bir duygusal bağ kurmakta gerçekten zorlandım. Yerba Buena oyununun macerasının ilk yüzde otuzluk dilimi oldukça yavaş ve bazen de sıkıcı ilerliyor. Ancak bu ağır ve kasvetli açılışın ardından hikaye bir anda vites büyütüyor ve karakterlerin içinde bulunduğu garip durum tamamen açığa çıkmaya başlıyor. Oyun, sizi kendisine bağlamayı başarıyor.
Senaryo, kayıp taksici arkadaşımız Russell’ı aramakla başlıyor ama kısa süre içinde Noel adında gizemli bir adamın devasa bir televizyon kulesi inşa etmesini engelleme görevine dönüşüyor. Yerba Buena oyunu bu noktada çok zekice bir iş yapıyor ve kendi dünyasının bir oyun olduğunun farkında olan meta elementleri ustalıkla kullanıyor. Bütün hafta boyunca T-pozu şeklinde takılı kalmış kurye Tee gibi karakterlerle karşılaştığımda oyunun bozulduğunu sanmıştım ama aslında bu evrenin ne kadar esprili olduğunu sonradan anladım.
Bulmaca tasarımlarının parlak anlarına değinmek gerekirse oyunun bazen gerçekten zekice hissettirdiğini gönül rahatlığıyla söyleyebilirim. Kopyala ve yapıştır mekaniği çok güçlü bir temel oluşturuyor ve farklı fiziksel özellikleri birleştirmeye başladığınızda çözümler oldukça tatmin edici bir hal alıyor. Yerba Buena isimli bu video oyununu oynamak, özellikle sonlara doğru karşıma çıkan karmaşık odalarda tüm yeteneklerimi aynı anda kullanmamı istediğinde bana o aradığım başarma hissini sonuna kadar yaşatmayı fazlasıyla başardı efendim.
Ne yazık ki her bulmaca aynı kaliteyi ve dengeyi koruyamıyor ve bazı bölümler gereğinden fazla uzayarak can sıkıcı bir hal alıyor. Eğlence parkı olarak tasarlanmış eğitim alanlarında çok fazla vakit kaybediyorsunuz ve bu durum asıl hedeften tamamen sapmışsınız gibi hissettiriyor. Yerba Buena içindeki bazı bulmacalarda ise etrafta kafa karıştırıcı sahte ipuçları olmadığı için çözüm o kadar bariz oluyor ki yaratıcı düşünmenize bile gerek kalmadan kolayca ilerleyip o bölümü geçiyorsunuz.
Görsel sunum ve genel atmosfer ise oyunun kesinlikle en güçlü kaslarından biri olarak açıkça öne çıkıyor. Karakterler ve çevre tasarımları 1970’lerin o canlı ve renkli ruhunu ekrana çok başarılı bir şekilde yansıtmayı başarıyor. Her ne kadar Yerba Buena şehrinin sokaklarında doyasıya gezmek istesem de oyun beni genellikle kapalı mekanlarda veya gerçeküstü lunapark alanlarında tutmayı tercih etti. Yine de ortamların stilize yapısı göz alıcı ve oyuncuya oldukça keyifli bir seyir sunuyor.
Oyunun teknik performansına detaylıca baktığımda genel olarak akıcı bir deneyim elde ettim. Ancak internetteki yorumlarda gördüğüm kadarıyla Steam Deck üzerinde yüksek ayarlarda zaman zaman can sıkıcı kare hızı düşüşleri yaşanıyor. Yerba Buena ile en iyi performansı almak için grafik ayarlarını ortaya çekip, oyunu saniyede otuz kareye kilitlemek gerekebiliyor. Böylece görsellikten çok fazla ödün vermeden son derece stabil bir oynanış yakalayabiliyorsunuz.
Hikaye anlatım tarzının ve esprilerin herkesin hoşuna gitmeyeceğini baştan dürüstçe kabul etmek gerekiyor. Yerba Buena inceleme yazımı kaleme alırken, oyunun senaryosundaki o büyük gizemin çözüldüğü anın bende ne kadar olumlu bir etki bıraktığını fark ettim. Beklentileri farklı olan oyuncular bu anlatımı fazla absürt bulabilir ancak benim gibi farklı tatlar arayanlar için oyunun sunduğu bu garip ve doğrusal yapı kesinlikle deneyimlemeye değer ilginç bir hikaye vadediyor.
Tüm bu artı ve eksi yönleri masaya yatırıp, bir araya getirdiğimde karşımda eksikleri olan ama oynaması eğlenceli bir yapım duruyor. Harika bir fikirle yola çıkılmış olsa da uygulama aşamasında bazı ufak tefek tökezlemeler yaşanmış ve potansiyelin tamamı maalesef kullanılamamış. Yine de Yerba Buena, sahip olduğu o kendine has ruhu, sevimli görselliği ve tatmin edici platform öğeleriyle türün sevenleri için mutlaka radarında olması gereken özel bir alternatif konumuna yerleşiyor.
Sonuç olarak, bulmaca oyunlarında farklı bir mekanik arıyorsanız ve hikayenin tuhaflıklarına kolayca ayak uydurabilecekseniz bu oyuna mutlaka bir şans vermelisiniz. Bazen sinir bozucu olabilen zorluk seviyesine rağmen denemeye ve o ilginç dünyada kaybolmaya değecek bir macera sizleri bekliyor. Yerba Buena her ne kadar kusursuz yapıt olmasa da 12 saatlik oynanış süresi boyunca yüzünüzde ufak bir gülümseme bırakacak ve aklınızı zorlayacak renkli bir yolculuk sunmayı kesinlikle başarıyor.
