The Legend of Khiimori, bizleri on üçüncü yüzyılın büyüleyici ve bir o kadar da acımasız Moğolistan bozkırlarına götüren eşsiz bir hayatta kalma ve atlı kurye simülasyonu. Uçsuz bucaksız topraklarda bir yam kuryesi olarak oynamak, sıradan hayatta kalma oyunlarından çok farklı bir deneyim sunuyor. Amacımız sadece hayatta kalmak değil, aynı zamanda zorlu doğa koşullarına göğüs gererek önemli paketleri hedeflerine ulaştırmak. Bu yapım, kültürel dokusuyla ve sunduğu atmosferle oyun dünyasında gerçekten nadir rastlanan bir temayı işliyor bence.
Oyunu ilk defa duyanlar için The Legend of Khiimori deneyimini, at sırtında geçen bir Death Stranding olarak özetlemek kesinlikle yanlış olmaz. Devasa ve açık bir dünyada, sırtınızdaki değerli yüklerle birlikte karlı dağları veya kavurucu çölleri aşmanız gerekiyor. Karşınıza sürekli yaratıkların veya düşmanların çıkmadığı, asıl mücadelenizin vahşi doğa ve kendi stratejik rota planlamanız olduğu bir oyun döngüsüne sahip. The Legend of Khiimori oyununun bu sakin ama bir o kadar da zorlu yapısı, insana çok farklı bir tatmin duygusu veriyor.
The Legend of Khiimori oyununu oynarken fark ettiğim en ilginç detay, karakterimizin neredeyse ölümsüz olması ve asıl hayatta kalma mekaniklerinin tamamen atımız üzerine kurulmuş olmasıydı. Oyunda açlık, susuzluk, moral ve dayanıklılık gibi yönetmemiz gereken tüm temel ihtiyaçlar aslında altımızdaki binek için geçerli. Atımızı sürekli dörtnala koşturarak haritayı hızlıca geçmek gibi bir lüksümüz yok. Onun yorgunluğunu hissetmek, ona su ve yiyecek bulmak zorundayız. Bu durum, atı sadece bir araç olmaktan çıkarıp ana karaktere dönüştürüyor.
Teslimat görevlerinin yanı sıra at yetiştiriciliği ve eğitimi de oyunun belkemiğini oluşturuyor. Farklı yeteneklere ve genetik özelliklere sahip atları melezleyerek en zorlu coğrafyalara dayanabilecek özel binekler elde etmeye çalışıyoruz. Her atın kendine has bir dengesi, hızı ve dayanıklılık kapasitesi var. Başlarda bu sistem biraz kafa karıştırıcı gelse de, oyunun içine girdikçe mükemmel kurye atını yetiştirmek en büyük motivasyon kaynaklarımdan biri haline geldi. Teslimat görevlerinin tekdüzeliğini kıran en önemli unsur kesinlikle bu detaylı sistem.
Unreal Engine 5 isimli oyun motoru ile geliştirilen The Legend of Khiimori, görsel anlamda gerçekten nefes kesici manzaralar sunmayı başarıyor. Sabahın ilk ışıklarıyla aydınlanan bozkırlarda veya yoğun kar fırtınasının ortasında at sürerken oyunun dünyasına hayran kalmamak elde değil. Suyun içinden geçerken sıçrayan çamurlar, rüzgarda dalgalanan çimenler ve ufuk çizgisinin o muazzam genişliği, size kendinizi gerçekten eski Moğolistan topraklarında hissettiriyor. Grafiklerin doğa tasvirlerindeki başarısı, oyunun sunduğu keşif hissiyatını çok daha üst bir seviyeye taşıyor.
Doğanın bu muazzam güzelliğine rağmen The Legend of Khiimori oyunu dünyasının şu an için biraz boş ve ruhsuz hissettirdiğini dürüstçe söylemem gerekiyor. Harita inanılmaz derecede büyük ve çeşitli olsa da, keşfedecek dinamik olayların veya rastgele karşılaşmaların eksikliği hemen göze çarpıyor. Uzun yolculuklar sırasında etrafta daha fazla vahşi yaşam veya etkileşime girebileceğimiz küçük sürprizler görmek isterdim. Bu boşluk hissi, saatler süren teslimat görevlerinden sonra oyunun bir noktada yalnızlık simülatörüne dönüşmesine neden olabiliyor.
Görsel kalitenin doğa tasvirlerindeki başarısı, ne yazık ki karakter modellemelerinde ve yüz animasyonlarında sınıfta kalıyor. Görev almak veya teslimat yapmak için görevli karakterlerle diyaloğa girdiğinizde, karşınızdaki o donuk ve detaydan yoksun yüz ifadeleri oyunun tüm büyüsünü bir anda bozabiliyor. Uzaktan bakıldığında bir tablo gibi duran bu şaheser, karakterlere yakınlaştığında eski nesil bir oyun oynuyormuşsunuz hissi yaratıyor. Geliştirici ekibin bu animasyonları ve karakter detaylarını acilen elden geçirmesi gerektiğini düşünüyorum.
The Legend of Khiimori isimli bu yapıt henüz erken erişim aşamasında olan bir oyun ve bu durumun getirdiği bazı temel eksiklikler elbette mevcut. Şu anda oyunda bizi içine çekecek ve merak uyandıracak ana bir hikaye örgüsü tam anlamıyla bulunmuyor. Bunun yerine, kendi eğlencemizi yaratmamız gereken serbest dolaşımlı kurye görevleriyle baş başa kalıyoruz. Eğer yönlendirilmeye ve güçlü bir anlatıya ihtiyaç duyan bir oyuncuysanız, oyunun bu mevcut erken erişim sürümü sizi beklentilerinizin çok altında bırakabilir ama bir diğer yandan da oyun adım adım güncelleniyor.
Performans tarafına geldiğimizde ise ortada oldukça karmaşık bir tablo var. Oyunun çıkış öncesi demosunu oynayanlar, optimizasyon sorunlarından ve hantal kontrollerden oldukça şikayetçiydi. Ancak erken erişim sürümüne geçtiğimde, The Legend of Khiimori oyununun performansının iyileştirildiğini ve daha akıcı hale getirildiğini gördüm. Yine de güçlü donanımlara ihtiyaç duyan ve zaman zaman kare hızı düşüşleri yaşatan bir yapım olduğunu belirtmeliyim. Sisteminiz yeterince iyi değilse, ayarları kısmak zorunda kalacağınızı aklınızda bulundurun.
Tüm teknik aksaklıklarına ve boş hissettiren dünyasına rağmen, The Legend of Khiimori oyununun kendine has ve oldukça bağımlılık yapan meditatif bir ritmi var. Sadece rüzgarın sesini dinleyerek, altınızdaki atın ritmik nal sesleri eşliğinde kilometrelerce yol gitmek, günün tüm stresini alıp götürüyor. Hayatta kalma türünün o sürekli gergin tutan yapısıyla, huzur verici bir at binme simülasyonu arasındaki o ince çizgiyi çok başarılı bir şekilde tutturmuşlar. Bu eşsiz denge, oyunu oynamaya devam etmek için tek başına yeterli bir sebep.
Geliştiricilerin on üçüncü yüzyıl Moğol kültürüne yaklaşımları ve bu tarihi dokuyu oyun mekaniklerine entegre etme çabaları gerçekten takdire şayan. Sadece bir dekor olarak kullanılmayan bu kültürel arka plan, yam kurye sistemi ve atlara verilen mitolojik değerler üzerinden oyuncuya ustalıkla aktarılıyor. Sektördeki birbirini tekrar eden temalardan sıkılanlar için The Legend of Khiimori, çok taze ve orijinal bir fikir olarak öne çıkıyor. Bu cesur vizyonun, oyun dünyasına farklı bir soluk getirdiğine inanıyorum.
Sonuç olarak The Legend of Khiimori, inanılmaz bir potansiyele sahip ancak henüz tam potansiyeline ulaşamamış, işlenmemiş bir elmas gibi hissettiriyor. Geliştirici ekip ilerleyen dönemlerde dünyayı daha canlı hale getirip hikaye eksikliğini giderirse, bu yapım kendi türünün en unutulmaz klasiklerinden biri olabilir. Erken erişim cilasızlıklarına tahammül edebilen ve yavaş tempolu, atmosferik yolculukları seven oyuncular için şu anki haliyle bile kesinlikle deneyimlenmesi gereken, oldukça eğlenceli ve vizyoner bir macera vadediyor.
