PlayStation 5 konsolumda Jotunnslayer: Hordes of Hel oyununu ilk açtığımda – dürüst olayım – önyargılıydım. Vampire Survivors patladıktan sonra otomatik saldırı mantığıyla ilerleyen “survivor-like” oyunlar pazarı adeta doldu taştı; bu yüzden bunu da “bir tane daha taklit” diye kenara atmaya hazırdım ama ilk birkaç koşunun ardından şüphelerim dağıldı. Evet, düşman sürülerine karşı hayatta kalırken saldırılarınızın otomatik çalışması gibi ortak bir DNA var fakat bu oyun, bu tarife kendi baharatını katıyor: İskandinav mitolojisi, kaos dolu arena hedefleri ve gerçekten göz alıcı bir sunum.
Jotunnslayer: Hordes of Hel, kimliğini Eski Nors mitlerinden alıyor. Donmuş ovalar, lanetli ormanlar ve kül kaplı savaş alanları gibi, bir destandan kopup alınmış hissi veren arenalara adım atıyorsunuz. Karşınıza çıkanlar sıradan hortlaklar değil; Hel’in tebaası: Draugr benzeri ölüler ve savaş alanında karakterinizi cüce bırakan devasa jotunn yaratıkları. Burada sinematik, dallanıp budaklanan bir anlatı beklemeyin ama dünya kurma başarılı. Çerçeve basit: Hel’in orduları her şeyi yutmaya hazırlanıyor ve tanrılar onlara karşı koyacak savaşçılar çağırıyor.
Oynanabilir karakterlerin her biri berserker, kalkanlı savaşçı ya da mistik gibi farklı bir arketipi temsil ediyor ve Odin, Thor ya da Freyja gibi tanrı/tanrıçalardan kutsamalar alabiliyor. Bu ilahî bağışlar yalnızca istatistik eklemiyor; mitolojiye kök salmış tematik yetenekler veriyor – gök gürültüsü darbeleri, alevli baltalar, hayalet kurtlar veya iyileştiren auralar gibi. Hikâye vuruşları hafif kalsa da atmosfer yükü sırtlıyor. Kendinizi, oynanış üzerinden yeniden anlatılan bir efsanenin parçası gibi hissediyorsunuz; bu da ilgiyi diri tutmaya yetiyor.
Beni en çok şaşırtan kısım koşuların kurgulanışı oldu. Pek çok türdeşinde olduğu gibi “arenaya atıldın, süre bitene kadar dayan” demekle kalmıyor; her birkaç dakikada bir hedefler beliriyor. Haritanın dört bir yanındaki mantarları toplamak, belirli sayıda mini-boss kesmek ya da şu kadar süre bir element fırtınasına dayanmak gibi görevler geliyor. Küçük gibi görünen bu dokunuş oyunu ciddi biçimde değiştiriyor. Bu araya giren hedefler sizi yerinizden kaldırıp karakter yapınıza güvenip sabit durma alışkanlığından koparıyor Jotunnslayer: Hordes of Hel içerisinde.
koşuların birbirine benzemesini engelleyip keyifli bir ritim yaratıyor. Döngü basit; hayatta kal, hedefi tamamla, ödülü al, tekrarla. Her koşu bir bölüm sonu canavarı kapışmasıyla bitiyor ve işte oyun burada dişlerini gösteriyor. Ekranı dolduran büyüklükte, kendi mekanikleri olan dev düşmanlar var ve yalnız değiller. Bölüm sonu canavarlarının saldırılarından sıyrılmaya çalışırken Hel’in bitmeyen sürüleri üzerinize akmaya devam ediyor. Sonuç? Tertemiz kaos.
Ekran parçacık efektleri, mermiler, düşman seli ve yavaş yavaş aşındırdığınız dev bir can barıyla doluyor. Stresli, dağınık ama fazlasıyla eğlenceli. Yapının en güçlü yönlerinden biri de kurulum çeşitliliği. Jotunnslayer: Hordes of Hel içerisinde her karakter benzersiz bir silah ya da yetenekle başlıyor; ilerledikçe sürekli yeni yükseltmeler ve tanrısal güçlerle kutsanıyorsunuz. Freyja’nın ışığıyla dayanıklılığa abanıp hayatta kalmayı mı artıracaksınız?
Yoksa Thor’un çekiciyle geniş alan hasarına mı yükleneceksiniz? Belki de Loki’nin oyunbazlığı cezbedip patlayıcı kopyalar ve kaos etkileri deneyeceksiniz. Karakter-tanrı sinerjisi oyunu tekrar tekrar oynanır kılıyor. Odin’le güçlendirilmiş bir berserker, aynı berserkerin Hel’in lütfuyla oynanmasından tamamen farklı hissettiriyor. Onlarca koşudan sonra bile sizi şaşırtan kombinasyonlar buluyorsunuz; bu küçük keşif anları grind hissini taze tutuyor.
Jotunnslayer: Hordes of Hel içerisinde zorluk ölçeklemesi de önemli bir rol oynuyor. İlk arenalar elinizi ısıtırken, zorluğu yükselttiğinizde hedefler daha acımasızlaşıyor, düşmanlar adeta et torbasına dönmeyi reddediyor ve bölüm sonu canavarları kamyon gibi çarpıyor. İlk koşuda can havliyle tutunmaktan, Hel’in şampiyonlarını özgüvenle parçalamaya uzanan ilerleme hissi gerçekten tatmin edici. Görsellere gelirsek, oyun gücünün üzerinde yumruk atıyor.
Uzak planda bakınca bir Diablo oturumundan fırlamış gibi duruyor Jotunnslayer: Hordes of Hel ve karanlık fantezi estetiği, parıldayan rünler, gotik zırhlar ve özellikle parçacık efektleri AAA seviyesinde video oyunu tadı veriyor. Parçacık efektleri ayrıca övgüyü hak ediyor. Karakter yapınız büyüdükçe aynı anda birden çok tanrısal güç, silah yükseltmesi ve pasif aura çalışıyor; ekran ışık ve renk şölenine dönüyor. Yıldırımlar arenayı yarıyor, hayalet kurtlar düşmanları lime lime ediyor, alevli baltalar savruluyor, buz patlamaları pat pat patlıyor.
Güzel bir delilik hâli var ve bu video oyunu binlerce düşmanı biçme fantezisini hakkıyla satıyor. Elbette bu görsel yoğunluk bazen olan biteni takip etmeyi zorlaştırabiliyor. Efekt ve düşman kalabalığında karakterimi gerçekten kaybettiğim anlar oldu. İşin büyüsü bu ama demek ki çetin anlarda gözünüzü karakterden çok can barınıza atıştırmayı öğrenmeniz gerekiyor. Performans tarafında ise PlayStation 5 kesinlikle yüzünüzü güldürüyor.
Jotunnslayer: Hordes of Hel oyununun yükleme süreleri şimşek gibi ve ekran düşman/efekt doluyken bile kayda değer bir düşüşe rastlamadım. DualSense desteği abartısız ama işlevsel; isabetler ve kaçışlarda hissedilen titreşimler dokunsal bir geri bildirim sağlıyor. Jotunnslayer: Hordes of Hel, türün temelini yeniden yazmıyor ama kendine has bir kimlik oluşturmayı başarıyor. Mitolojik arka plan, hedef odaklı arena tasarımı, kaotik boss kapışmaları ve tanrı gücüyle şekillenen build çeşitliliği; tanıdık olanı taze hissettiren bir karışım yaratıyor.
Açıkçası yüzeysel bir kopya bekleyerek girdim; karşıma ise cilalı, bağımlılık yapan ve şaşırtıcı derecede derin bir oyun çıktı – “bir koşu daha” dedirten cinsten. Türü eğlenceli kılan özü yakalayıp üstüne yeterince yeni fikir bindirerek ilgiyi canlı tutuyor. PlayStation 5 konsolunuzda yeni takıntınızı arıyorsanız ve düşman selinde, efekt fırtınasında kaybolmaktan çekinmiyorsanız Jotunnslayer: Hordes of Hel vaktinize fazlasıyla değiyor bence.
